...dobrze to czujesz

smutne twoje oczy spoglądają w dal bez słowa są zrozumiałe o miłości nie zapominają na boleść serca dźwięczne pamięci nie zasłonią nawet gdy wiatr w oczy wieje plecy pręgierzem przeszywa są od niezapomnienia zawsze powrócą jak bumerang powracają dręcząc powracją dusząc wyrocznią grzechów bolesnych przeżyć które się stworzyło na łaskawość niełaskawości i choć dusza ciemna wiatr w niej echem powraca świszczy,dudni na tęsknotę o której niechce się myśleć a wciąż blisko jest głębiej jak pamięć jest niezawodna tak wraca niczym krople deszczu do nasycenia łez rzeczywistości że Nieba nikt nie dotknął jedynie ziemi sajgonu...