Dorobkiewicz

Pewna studentka prawa kiedy kasy potrzebowała przydupasa przy sobie trzymała Wielce zakochana jak kotek głowę uniosła za uległość wszystko miała Po czym odeszła teraz w swoim otoczeniu fochy wielce stwarza ach ta samotność kiedy nikt już nie chce miłość odeszła samotność zostawiając teraz chciałaby czas wrócić bo się już sama przetarła uda talkiem musi sypać Jak wczoraj jutrem nie będzie tak dzisiaj i fochy nie pomogą bo gdyby człowiek był nie karany skończyłoby się wielkiej pani jadło jak też skończyła uległość Może ktoś lubi kobiety wytarte bo na wzięcie panna czeka by przytulił ktoś pocałował dobrym słowem otulił Soczewki jeszcze może ściągnie co święcą raz zielenią a raz błękitem mając oczy czarne nierozpalone ale ciało nieźle dorobione tylko palcami rozdrapana w szukaniu szczęścia namiętności