Przejdź do treści

...jak ty wiesz

rzucileś mnie na głęboką wodę pozostawiając jak topniejący lodowiec pędzący w dzikie nurty żałość ogarnęła tłoczące siły wizerunek odbił się w mule emitując lód błękitny dzisiaj z uśmiechem prawisz nie miałeś nikogo innego by zagłębić złoty pręt jak szczczęście w głębinie jest nie dla każdego tak też nie każdy jest dzieckiem słońca...
63 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

4 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie