...kobieta...

jest jak ziemia urodzajna, urodziwa jak promyk słońca na błękicie nieba jest rosą, winem upalnym latem dla mężczyzny najpiękniejszym kwiatem od lat poetów jest natchnieniem malarzy obrazem radości i cudem namiętności dla rzeźbiarzy w każdym dotyku bez ujemnych cech jest źródłem klarownej wody od której spojrzenia się nie odwróci wchłaniając jej zapach ciała do głębszego życiowego pożądania jej blask jak bogactwo świata nabiera zauroczenie upojności gdzie często zawodzi egoizm że ziemi się nienawidzi kobiety za rany zadane kłamstwem życia i choć jako cudowny kwiat miłości nie jedna gorsza niż na polu chwast złamanego grosza jest nie warta a co dopiero by ofiarować jej kwiat ...