...na niedorozwój swojej mądrości

od ziarenka do rozkwitu człowiek ma nadzieję na kwiat piękny i uroczy taki co zachwyca oczy niczym wiosna jest wszechmocna owoc daje swej młodości tak od wiary przez nadzieję dochodzimy do miłości poświęcając się jesieni która życie traci na światłość pokoju lub trwogę duszy gdzie ziemia oddycha tam nie każdy człowiek przed wstawanym świtem z zimna się trzęsie mając białą szatę na sobie mówiąc o pokorze przywitanie mamy pożegnanie łez wylanie,głód,wojny i pośród życia burzliwego utrapienie upodlenia swojego...