...na uśmiech

aula pełna ludzi czarna kobieta w oko wpadła czarna jak wegiel jak torf wkoło niej ludzie siedząc,dżemią i taki odór od niej zalatuje aż nos wykręca głowę o 90 stopni a co dopiero na kroków dwadzieścia czy jeden krok do bliskości nagle błysk po nim błyskawice monstrum w gwiazdach ukazały wyławiając białą kobietę wśród rozkołysanych osób piękna jak panna młoda pachnąca źródlaną wodą prawdziwa Biała Dama w koronie się mieniącej ludzie trzymający się za dłonie tanecznym krokiem poszli za nią radośni z błyskiem w oczach reszta przemieniła w czarne gałęzie rozrosłe krzaczyska dygocące krzyczące wichrami wyjące tworząc nieprzechodni do siebie płot nocą czy dniem obie kobiety choć słabe siłą wielkie nikt przed nimi nie ucieknie nocą jak dniem są jak rybacy w ciszy łowią rybki dla siebie i tak nagle obudził mnie śpiew ptaków w lekko mglistym poranku pachnącym źródłem wiosny diamentowego nieba z miałczeniem kotów i szczekaniem psów...