O Juliuszu...

nie wiem do kogo dłoń wyciągasz czy z daleka już mnie witasz czy bez słowa sercem kamiennym chcesz błogosławić na swym wzniesieniu przeżyłeś swój największy rozkwit od Laury aż do pani Joanny głosem wzniosłym miłość wyznając pod błękitnobiałymi obłokami dzisiaj zbierasz swoje plony w ciepłym słońcu diamentowym księżycu pośród gwiazd szmaragdowych a najwięcej w słowie poety z którego czerpie się pomysły którym ty jesteś cudotwórcą