Przejdź do treści

Pobudziwszy zmysły...

Miłosne
serce przenikają oczy ku Niebu się rozpływają od wschodu słońca aż do zachodu i po drżą skrycie źrenice pod powieką opasane łzą ożywiają zwiędłe kłosy jak krople porannej rosy w wiecznym zachwycie niosąc tęsknotę miłości wśród życia burzliwego łącząc serce z sercem zasilając życie 2010-11-26
65 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

4 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie