...pomór...

jest jak noc bez księżyca ale to też cholera pióra nstawia niczym gęś,kura czy indor lub ptak dziki zwierz i człowiek nie jeden szyję wyciąga na oddech rzeżący choć w głosie pieje i o litosć znajomości prosi niczym świna też nie jednej sztuce z ust wydzielina wycieka nosem i oczyma jak wielkim chce się być i ogonem Pawia na chwilę bo jak noc znamy najwięcej w piórch prójojady się gnieżdżą ptaszysce i chętnie się w brudzie rozmnażają niczym kleszcze wbijają tak też nie jeden gruźlik wygląda wiotki jak Brzoza choć się trzyma lecz z wiatrem leci jak opity piewm bo zarazków wiele rozprowadza przez co błysk nadziei traci gdzie się powie,jest niczym wapniak ale skarbie na uśmiech powiedz jaki to w cholerze pomór kiedy na to szczepienia nie ma tylko na Odrę ... ...i tak się życie kończy i nie jedna nauka idzie na spalenie w wiotkości grzebania a nie chorób zatrzymania...