Powietrze...

jest jak największa góra bliżej nieba świeżością oddycha tęczową chwilą słodką w blasku słońca czy księżyca często jest jak porzucona dusza nie każdemu służy choć dotknąć każdy by chciał jedynie powdychać może do serca przez usta wydychać słowa powietrze ma bezbarwność lekkość swoją i spojrzenie w próżni rozświetla świat aktyw czynny ma styl bierny jak płuca w człowieku