... przepięknie...

diament nieba się rozkruszył rzewne łzy na ziemię spuścił natury barwy odświeżył ciepła aura, wiatru nie ma woda w stawie bulgocze deszczową muzyką fantazji lipiec pławi się w jakyzi wodnej nagle obok grom burzowy ryk wyciągnął grozą postraszył kosmiczną atmosferą co transformację przeszła rozgrzana pachnąca ziemia wniebowzięta pod ognisty obłokiem na noc rozłożyła parawan mgielnej szadzi...