Roz gwiazda

i na cóż tobie korona kaj jedną gwiazdką świecisz słowem przelotnym spojrzeniem niczym wściekły zwierz co ujada ciałem nie płoniesz,kwiatem nie jesteś ni królową co bogactwem zachwyca serce swoje rozdając jak rozgwiazda przy zachodzie się tęczą mieniąca Ty miłości w sobie nie masz jedynie dusza twoje płonie tajemnym znakiem purpury szkarupą jak wszyscy ci co już odeszli też w pośpiechu niewiedzy groteskowo żyjesz jeszcze udając mrugającą kometę na ociemniałe oczy już nawet nie jesteś mleczakiem tylko marnym puchem co nawet nie porywa ciepły wiatr a ktoś myśli iż babie lato ma też śmieszną koronę roz gwiazdy