...samotność...

jest jak Góra nie do zdobycia czeka i czeka i wciąż się pyta kiedy do mie przyjdziesz i ze mną zatańczysz zgrabnie rękoma i nogami w głośny rozkoszny śmiech tak bez narzucania a serca sprzęty mamy kolorowe stroje jak w codziennym życiu takie rodzinne ciepło a nie jak pług co służbę rolną tylko ma jak w chłodzie nieczuli jesteśmy kapryśni zabiegani ciągle zmęczeni niewyspani i nie wiemy co robimy złością odpowiadamy ZARAZ! to już znamy towarzystwo ludzi a najbardziej rodzinę która na datku państwowym chce się używić niczym obszar maszyneri szybkich obrotów ale nie mnie to - choć cieszy lubię gdy się ludzie się śmieją dłoń do tańca chwytają i ze słońcem płyną jak uprawa łąk a ty jak nie wiesz to powiem tobie słońce to na melodię język wytyka i się w głos śmieje i choć wrzesień już mamy jesień w zależności od potrzeb świerszcze w trawie grają Miłość zawsze jest spełniona jedynie nie ludzie chciwi...