...sensorycznie...

za ponocą zmysów wzrokiem barwę określamy słuchem dźwięk, chrupkość węchem aromatu zapach a dotykiem czułość jak wśród tych czynników zmienia się aura tak w ruchu powietrza z temperatury ciepła przechodzimy w wilgotność na odległość dobrego widzenia chciałoby się zamaskować wady lecz serca ulegają zbryleniu i zamiast rozpuszczać w ramionach wzmacniając smak ust wolą wrogie podchody kiedy w dorobku jesieni złote liście jak miód smakują po opadłych chodzi się niczym miedzianym prochu a czerń brylantowa naturą pachnie szelestem dźwięki wydaje też ma wartość użytkową jak człowiek często jest w większych kroplach łez większych od dźwięcznego deszczu tak tych łez nikt nie słyszy czyżby życie skryło się w antypodach?...