...Świat...

dobrą jest komedią życia jak sztuka uwodzenia uśmiechem błyszczy oczami bez lęku hipnotyzuje wesoło tańcząc z radości smakowity owoc kosztuje z pragnień namiętności na szczyt wzgórza się wspina by jak na sianie po nim zjechać ciepłym oddechem co myśli pogłębia językiem miłości żądzę przyśpiesza w cudownym spełnieniu - Okrzykiem dzisiaj Świat to romantyzm gdzie myśli szybują ciała od nocy do samego rana nawet gdy wilgoć czuć stęchliznę a rosa na łonie zawsze jest bo w niej rozkwita kwiat w nieszablonowym wyrostku też Świat jest tragedią cierpieniem serce mroczy słowem zarazy męczy nędzą długotrwałego głodu w boleści hałasem i wypasem kul świstających które w naturze też daje niebo w swoim wirowaniu Świat nie różni się od człowieka kiedy słodyczą jest uśmiechem też złością i pogardą wielkim gniewem bez serca bez duszy zawsze gdy w domu źle też i na Świecie pustka miłości nie okrosi lecz miłością pustkę ozłocić można bez zastanowienia a sympatią radości Świat się nas nie zapyta jak to zrobić człowiek może siebie - nie tylko myślą wściekłego diabła upić dzikim winem..?...