...tak zwiewnie tak lekko...

zakochane życie płonące ma zmysły w niebiosach swój Raj i uśmiech radości na Ziemi jak w twoich ramionach szczęśliwe są chwile niosące ranki ciepłe noce tak rozkoszny wiatr słoneczne blaski diamentowe Listopadem daje nutę wiosny w słodkiej scenerii mimochodem sam mówiłeś nie lubisz kobiet bez wdzięku zakryciem obabulonych jeszcze do spania w kalesonach też i ja nie lubię się grubo ubierać już od dziecka nie cierpię ciężaru większego na siebie brać w którym nie ma czym oddychać a i uciążenie w chodzie krok opóźnia więc tak cudowna aura niech trwa jak najdłużej w tej pięknej jesieni w której złoto już ginie czerwieni koral lecz cudowna świeżość zapach niesie codziennie rankiem większą romantyczność tak bez ukrycia w wielkim triumfie dusza przecież do ciebie lgnie zima temu nie sprosta szronem chłodu bo klasycznie ciepło ziąb zniewala przez miłość serca i duszy... ...przez człowieka zakochanego to nie mądrość przeważa tylko ciepło wnętrza co mgły nie ma a szlachetność życia w bajecznym Świecie jak szczęśliwa Księżniczka z:)