...też uwielbia maj...

uwielbia łąki dzikie drzewa w ptakch radośnie rozśpiewane w świerczaszch muzycznie grające niczym rankiem młode pisklaki lecz muzyką nieskończoną uwielbia wiatr cichy a widzialny gdy brzozowym listowiem do tańca trąca nawet porywa a ja się rozkosznie uśmiecham uśmiecham mając na uwadze jedno najpiękniejsze drzewo drzewo kwieciste a nie kwieciste jedynie srebnobiałe jest okazałe z najdelikatniejszej zieleni nie jak kwiat bzu chwilą popkorn przypomina na zmyłkę jelenia sarna rogów nie ma tylko kuropatwa grzebie w trawie wrona i sroka wiatr szumem morza świerczy muzykę chce zagłuszyć aż Orzeł przyleciał drzewa dzikie obejrzał łąki w słonecznym będąc nastroju najpiękniejszy kwiat dojrzał kwiat lili przy którym przysiadł podziwając taniec białych motyli świerszcze głośno grają nikt ich nie przegłuszy nawet burza co zagrzmieć chiała jak cisza głośna być lecz zapomniała cisza od dobrych aniołów pochodzi i jak dźwiękiem życie ożywia tak ma tęczą co kwiatem kwitnie kwiatem polnym od ziemi też groszek pachnący koniczynkę udaje chwasu przed sobą nie widzi na stopy pachnące stopy tańczące tylko muzykę świerczy muzukę maja radość lata w dojrzałym owocu...