...też w życiu codzienności...

rąk czystość twarzy włosów i całego ciała jest przyzwyczajeniem niczym słowo słowo uczciwe w czynności obowiązujące którego żądamy krytykujemy lub oczerniamy przez co wyrzucamy naczynia do użytku meble zmieniamy ubrania nawet książki które głupczyków mają mądrości za grosz by nauką się szczycić też najwyższy już czas z okien pozdejmować krzaczaste pelargonie bo światło zasłaniają papierowe liście i spojrzeć na siebie mówiąc uparty niedobry jestem kłamliwy nieustępliwy jak też wiatr zbił hordy zakłamania czy ma się zdyskryminować czy człowiek jest więcej szkodliwy dla swojego obrachunku niszcząc mienie swoje i śmierdzi gnojem a nie widzeniem czystości Świata czy kraju czyż to nie piękne słowo przez lata gnębimy ze swojej codziennej czynności gdzie czystość w głowie się mieści niczym tajemnica drugiego życia na złego wyrzucenie a przyjęcie dobroci...