Przejdź do treści

...to obraz dziwny głos

O życiu
w przyciemnionym pokoju stoi stół okrągły z dwunastoma krzesłami na nim obrus biały i zastawa białego koloru goście przy nim siadają tak że prócz czerni jedynie damskie widać dłonie męskie danie główne im zapodano gotowane białe półksiężyce ale nie mnie to kiedy widzę ta potrawa w robaki się zmienia białe glisdy które się ruszują a goście łapczywie je zajadają widelcam nakłuwają rzępiąc talerz nagle słyszę głos dla uszu miły już widziałaś to teraz chodź nie dla ciebie to - pomyślałam ludzie ci mają wnętrze zrobaczywiałe tak w udpowiedzi usłyszłałam oni nie wiedzą co konsumują dziwny to obraz i dziwny głos bo morał tej bajeczki wysuwa się sam 'to i tamto widzimy siebie lecz nie widzimy co w środku mamy'...
66 odsłon

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

K
kaja-maja 6 lat temu
w:)
5 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie