W chmurach...

piękne jest Niebo w słońca promieniu jak Ocean Spokojny w kolorze lazuru płynę wzrokiem po białych chmurach które wolniutko przesuwają się jak czarodzieje pozy zmieniają strzałą leci jedna jak łódz podwodna płynie dalej za nią druga piękna uformowana jak biustonosz bielusieńka rozpina się w locie jak ptak srzydła rozkłada i leci dalej i dalej w szarej chmurze goni za nią lew z grozną miną jakby ryczł coś ze złości nad nim intensywny promień w bieli rozpływa się tworząc serce które zamiera krzycząc przez usta-wybucha jakby wulkan wylewa obraz człowieka leżącego na brzuchu szkielet widoczny-wyciągnięte ręce jak krzyż kręgosłupa kręgi a w nich usta otwarte jakby chciały coć powiedzieć-wyżej oko patrzy chwilkę rozmyła się i niknie jak życie obłoki płyną dalej zmieniając oblicze płyną do nikąd obraz po nich zanika Niebo bez chmurne zostało ja Ocean Spokojny okryje się mrokiem niebawem 2010-04