...w leśnej dziczy...

wiatr chłodem z lekka powiewa ciało w lekkim wiosennym dreszczyku idzie w jego głąb po pasję nowości w drzewach wesoło ptaki śpiewają młode niczym świerszcze,cudownie może już je przywołują na łąki pachnące limonki mech pod stopami dywan serca rozkłada by iść po nim przed siebie omijając suche liście które szelestnie nucą pośród sosen igliwia liryczne echo roznosząc swojego przemijania pośród wielu odcieni zieleni,las do życia już zbudzony na leśniej polanie wita białym kwiatem i pod lasem oczy czaruje aż serce się raduje uśmiechem na licu wtem i słoneczko swoim złocisto-czerwonym promieniem koron drzew obięło dziesięć aż zaświeciły robaczki czy to świętojańskie-nie wiem, na łąkach też je widać tylko w promieniu słońca ,blisko siebie tańczące zapach wiosny nie tylko widać a też czuć las czeka jeszcze na rozkwit miododajnej brzozy zanim swój owoc wyda, zawsze zaprasza i gości wita...