...w lustrzanej sali...

jak klarowna przestrzeń zmysły czarem zniewala tak dnia nutą nocy ma zapach niewinności kryształowe żyrandole zapala niczym niebo gwiazdy tak rankiem ziemia na spojrzenie w trawie kropelki diamentowej rosy ma tak ma pod sobą lustrzaną toń nad sobą szmaragdową głębię i klarowną przestrzeń której dusza przewodzi oczy wnet się śmieją usta gdzie nie spojrzysz mnie widzisz siebie niczym otchłań drugiego życia widzi jak po jednych się chodzi inni na to patrzą jak z góry tak dołu i kto w ramie oknie znika czekając na podanie dłoni ale jest lśniąco tak pachnąco kwiatem lilii zachwycona bo głębia nieba niezbadana choć głęboka wody toń podłoże ma niczym parkiet do tańca życia też ze wszystkich stron widzimy siebie czujemy nie tylko intuicyjnie a wielkiej bliskości przez uczucie miłości i tak w lustrzanej sali klimat chłodu podziwia równowagę życia krajobraz na uśmiech daleki laser ma złotoczerwony horyzont do szczęście gołębi wonny kwiat w którym niesie słoneczne poranki zawsze gdy słońca brak lecz nie ciebie dla relaksu cudowny zapach masz kochanie harmonię Ducha klarowne spojrzenie nie na zachcianki a miłości wielkiej gdzie bajką dla siebie będziemy MY w Morzu barw skąpani głęboko czy wysoko też okno na świat otworzone przez księcia nocy i księżniczkę dnia przez co nasze życie jest bajką w którym czar ni wróżba nie istnieje jasnowidz bo i tak nie pokona nas jak piękne serce dnia w oczach nocy i klarownym odbiciu lustrzanego Księżyca a to nie zaczarowany ogród na który musi się czekać 100lat My niczym święci jesteśmy w lustrzanych ramach w każdym oknie się odbijamy jak szkiełku gdzie nie tylko cztery strony świata się widzi bo w cudownym królestwie jest ich sześć więc w ósmym zwoju swojego rozumu nie patrz na stół jaki bogaty a to co nad sobą masz z boków i pod sobą przez 'ó' jak ziemia obracalnie z kropką przyniosi Raj... ...teraz świetliście możemy zatańczyć walca po głowach nikomu nie chodząc bo to nasz świat i nasza bajka w której jesteśmy tylko dla rozwoju MY...