Przejdź do treści

...w wehikule czasu...

O wierze
jestem i nie ma mnie nie ma mnie i jestem niczym dzień niczym noc szlakiem bursztynowym zadumanie czy byłem czy nie byłem a może nie byłem będąc dla ciebie żywy,martwy,martwy,żywy a może śniłem? dużo by mówić można też zaniemówić lub sobie pogdybać nawykiem myśleniowca,przeobrażeniem w rzeczywiśtości nie widzisz mnie a czujesz radością sytości głodem niesytości głębszą emocją głęboko ukrytego pragnienia duszy jak cisza nie przemija w źrenicach czystych źródłach tak jest niesłychaną treścią do uczuć głebszych niż myśli jest całym życiem...
72 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

10 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie