...wiosennie...

płyną obłoki po niebie puszyste jak lody śmietankowe które chciałoby się zjeść i na nich odpłynąć w świat bajkowy nad obłokiem słoneczko promienne przebija ciepłe promienie czułości i choć wiatr chłodem powiewa na drzewie radośnie śpiewają ptaki na blask spojrzenia zmysłowo motylki jak duszki na łąki prowadzą gdzie w zieleni żółte kwiaty uśmiech słońca mają latawce, dmuchawce buszują w nich bąki wypasione rozanieleniem pszczoły pachnący nektar zbierają złota w blasku słońca a nawet gdy jego brak cudownie jest miło i oryginalnie tak drzewa wiśni niczym panny młode w biel wystrojone tracą młodości urodę choć kusiły swoim pięknem i delikatnością nikną przy rozłożystej powabnej jabłoni urzekająco czarem swoim olśniewają bzy wdzięku dostojnego nabierają kasztany odurzą nozdrza swoją namiętnością niczym piękny kwiat jaśminu...