w światłocieniu

Poetą się nie jest - poetą się bywa Jak patrzeć by widzieć twarz uśpionego dziecka łagodną i miękką bezbronną sny pod powiekami kolory nieba kroplę rosy na trawie wiązać słowa w krawaty czy zaplatać w warkocze ? nasze światy są jak połączone naczynia - mówiłeś oddzielne ale przepływają przez siebie twój wiersz jest taki że chciałoby się go dotknąć - mówiłam to co piękne jest w nas nie poza nami jak patrzeć by widzieć