nocne strzępki

w tym roku i przez następne lata nic się nie zmieni obok jest ściana ręce skrzyżowane na piersiach kogo objąć kogo tulić czy będę sama czy będę samotna tłumione potrzeby budzą się nocą z ciemnych czeluści krzyczą do nieba nie będę szukać nie będę błądzić rankiem do normy powraca życie co chwila nakaże to zrobić trzeba ale i w dzień ta myśl natrętna o samotności powraca nagle i obezwładnia oślepia choć trwa sekund kilka dusi przez moment i uśmiech wraca bo ludzie patrzą dogasa nadzieja knot coraz krótszy a gdzie jest sędzia co zwyrokował obok jest ściana i puste łóżko z ogarkiem nadziei kładę się spać nie będę już szlochać przed snem na jawie spotkam pejzaże odpływające spod zaciągniętych powiek wraca normalny puls 01./02.01.2014r.