WIECZORNY AUTOPORTRET

już wieczorna toaleta zapatrzyłam się w swe odbicie moje usta uśmiechnęły się lekko zalśniły, poruszyły się loczki ręcznik ześlizgnął się po ramionach, piersiach, biodrach ha! przyuważyłam drapieżnika parę oczu w szczelinie drzwi trzepot powiek pewny uśmiech dla ciebie ręcznik niczym ażurowe poncho - na podłodze gestem zaprosiłam cię na ten dywan rajski zapach namiętności wydobyty bez trudu za najskrytszego zakamarka ulatniał się tam bez końca już nie zaglądałam w lustro by siebie podziwiać widziałam się w twoim dotyku 04.12.2013r.