gdzieś w oddali
strumyk płynie
w lustrze widać
drzewa jak tańczą
wiatr jak jęczy
kwiatek umiera
chmura płacze
strumyk cały czas płynie
nie zważa na focha natury
nie boi się drzewa ni wiatru
dba mocno o swe kamyki
trawa zawodzi
bo odeszła biedronka
ziemia w żałobie
bo zdechła glizda
natura umiera
……………..
57 odsłon
