Świtezianka

I stoję na brzegu srodze oniemiały widok twój nieskromny w pełni okazały Jakże to się stało stoisz na jeziorze twoje włosy mgłą utkane twoje oczy - czarny orzech patrzę pożądliwie tobie się poddałem choć dzień wcześniej innej miłość przysięgałem jeszcze chwila wątpliwości chociaż ptak ostrzega, woła już się na nic nie oglądam ufnie wchodzę do jeziora odmęty rozkoszy nieba słodkie tańczą nagle czoło zachmurzyłaś krzyknęłaś - ty zdrajco i gorycz poznania złą jesteś kochanką ty mnie bardziej oszukałaś jesteś zjawą - Świtezianką