Rymowanki

Myślę sobie całe ranki,

Jak układać rymowanki.

Jaką myślą dzisiaj błyśnie,

Wena twórcza ,piórem ryśnie.



Myśl błądziła,myśl szukała,

Rymowanki układała.

Stało się tak jak myślałem,

W wierszach już się zakochałem.



Nie napiszę-brak mi was.

Wypalony męczy czas.

Poszukuję więc tematu,

Chcąc go ubrać wierszem kwiatów.



Dzięki Bogu myśl się jąka,

Zawsze jednak w głowie błąka.

Kwiatem czasem jak stokrotka,

Też jest różą-piękna,słodka.



Dumam, wisząc na przestworzu,

To nad polem,na rozdrożu.

Ze zwierzyną przekamarzam,

Śpiewy ptasie wraz powtarzam.



Mam więc w sobie coś ze sztuki,

Bliżej piękna i nauki.

Dziś dziękuję za tę z dróg,

Którą kazał kroczyć Bóg.



Józef Bieniecki
0 0
7 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie