Tamte słowa.

Unoś miła z sobą wdzięk,

Gdyż młodości nam się kończy.

Gdy starości minie lęk,

Niech nas zawsze wiele łączy.



Niech młodości serca pieśń,

Odgrywa w nas dawną nutę.

Dziś małżeńska wspólna więż,

Do wieczności jest przykute.



Jak przechodzi nocka w dzień,

Niechaj troski również miną.

I z pamięci wytrą cień,

I nie będą nam przyczyną.



By wspólnota naszych serc,

Wykuwała nam przymierze.

I na przekór złości trwa,

Tarczą serca będzie w wierze.



Suknią letnią wiatr powiewa,

Kwiaty chyli do twych stóp.

Skowron w niebie,śpiewa,śpiewa,

Jak by nam zazdrościć mógł.



Pięknem lata urzeczeni,

Aż na zawsze wspólny grób.

Idą z myślą narzeczeni,

Mówią słowa -tamte znów.



Józef Bieniecki