Spod Oleandrów.

Spod Oleandrów wywiał wiatr,

Halnego wpisał nutki.

I wolność wydął z poza krat,

Hejnałem sygnał krótki.



Powiew pobudki płynie w świat,

Ten poniósł Orzeł Biały.

A niósł na skrzydłach Boży wiatr,

Ucięmiężonej chwały.



Mury więzienne,kajdan stal,

Prysneły od naporu.

Ojczyznę wrócił,tęskny żal,

I Boga i Honoru.



I szła żołnierska z nimi pieśń,

Wolności niosąc treści.

Pielęgnowała flagi cześć,

Historii wzniosłe wieści.



I tamtych dni mi ino żal,

Tych spontanicznych zrywów.

Szerokim wzrokiem patrząc w dal,

Serdecznych słów podziwu.



Każda epoka piętno ma,

Zaprzańców -sprzedawczyków.

Nam niechaj tamta nuta gra,

Na miarę Hubalczyków.



Józef Bieniecki