raz

ocean nicości wokół istoty kończyny rozpaczliwie walczą chcą przeżyć a głowa szuka rozumu w tej bitwie człowiek stracony sam jest jeden i w tej gwałtowności burzy los ciska pioruny nikt go nie nauczył pływać bo kto? sam jest - to prawda lecz inni nie-razem jedyny w zamieci nie jak pan i władca lecz sługa czy wiecznie będzie spadać? w otchłani nie widać dna lecz czeluść stopniała znad tafli wynurza się blask moc oddech łapie czerpie tlen żyje czy podobna? skąd światło? czy ślepy? oświecony? pytania nie służą zabijają teraz cały pełny dwie jednego części wspaniały lecz nie on razem. 2 I 2012