Kolos

Utrapieniem jest pogoń za wiatrem I jej wszystkie konsekwencje Gdybym powiedział ci że żyjesz, Że jesteś I że możesz już zacząć umierać Wyszedłbyś w dresie po piwo Zabić ból egzystencjalny Mija wieczność Mija chwila Uśmiechasz się w tym momencie Bo wiesz Dobrze wiesz, że to ja muszę żyć Nie ty Miotać się z odciętą pępowiną owiniętą w okół szyji Próbować. Szukać. Rezygnować i uciekać. Bo ty tylko czytasz wiersze Choć nie podobają ci się wcale A ja muszę bać się Otworzyć powieki Za którymi umarła moja nadzieja. Muszę gonić wiatr Co wyciska łzy z oczu Muszę w końcu umrzeć Mimo braku ochoty I swoimi słowami rozmywać zwątpienia We mnie Poezji.