człowiek w tłumie

oprę się na tobie mimo tego krzyku zdziwienia nad światem patologią tłumu w godzinie milczenia w rozproszonym szyku stajemy na drodze medialnego szumu to bieg też do celu ale w różne strony przeciwne wektory nie dziwią nikogo w tłumie drzemie siła – potrzeba obrony przed myślą kroczącą swoją własną drogą ale tchu brakuje przeciskać się w tłumie gadają że warto że tak wszyscy robią tylko w jednej chwili ktoś znów nie rozumie roztrząsa rozterki w myślach sam ze sobą i za nim podąża cała masa głów oczu uszu ust spragnionych i głodnych chwili samotności wśród nieznanych dróg twardego posłania i marzeń niemodnych