Tak niewiele

mam ogromne pragnienie by raz się zgodzić ze sobą by się obudzić rankiem i mieć to wszystko za sobą pytania kto brat a kto wrogi te wszystkie niejasne cele gdzie biec gdzie się spóźnić czy to naprawdę tak wiele? wierzę że dnia pięknego zrozumiem tych wszystkich ludzi których spotykam po drodze i nie będziemy się łudzić bo słowa mogą nie znaczyć za wiele ich ciągle pada gdzie cisza winna przemawiać bo cisza odpowiada i czasem lepiej ciszy zostawić pole działania zamiast się puszyć pysznie bez racji własnego zdania kto sieje wiatr ten zbiera burzę co łamię sumienia co piękne prawe i szczere tak łatwe do zniszczenia wiem że pewnego dnia ocalę co piękne w tobie co dobre szczere i jasne wiem że kiedyś to zrobię to będzie wspaniały świt gra świateł w kolorach dnia bez żalu i niepewności na wszystko przyjdzie czas