Wiemy jak

zgaszeni niewiarą wiemy jak umierać dla świata i ludzi czasem dla miłości dla walki bez celu poczucia kierunku dla zmagań z niejasnym czuciem skończoności z niepełnym obrazem można się pogodzić gdy walka o wolność obrasta nadzieją pokorą się wtedy ochraniam jak tarczą czy wieczność jest odpowiedzią na przemoc barwy dnia i nocy potrafią się zlewać tworząc zakamarki nieodkryte jeszcze w nich się zawszę leczę swą znikomą wiedzą odkrywam zasady w których się pomieszczę przeliczam pobieżnie dzieła wielkich świata być może nie spotkam geniuszy rozkładu nie próbuję wątpić w tę zależność zdarzeń w harmonię przeznaczeń odwiecznego ładu