Drań

Znów marsz przez piekło co w głowie się tli szkło wbite w stopy od tysiąca dni Kamień na plecach i w oczach piach a mimo tego  śmieszy mnie strach Kosmos Bóg  Szatan poznali mnie chcieli powstrzymać  poddali się Sam sobie katem kapłanem znachorem i profesorem przed każdym wyborem Zjadłem rozumów wagonów sto  a błędy ciągną duszę na dno Błyski mądrości unoszą mnie nie dadzą zginąć dawno to wiem Już lecę znowu wolny jak ptak drapieżny głodny litości brak Gdy ucztę skończę i zacznę wyć zerknę w zwierciadło  by krew z twarzy zmyć A moje myśli  poniosą mnie tam gdzie jest ulga trumna grób śmierć. Dobra dość żartów kocham to życie spędzę je w zdrowiu i dobrobycie Pomogę biednym i sobie sam głupi kochany świrnięty drań 4 września 2019 roku wcześnie rano naszkicowałem powyższy profil psychologiczny. Autoopis 100 na 100 punktów. Cały ja ;-)