S.O.S.

Po co to wszystko złość nerwy stres patrz tylko w przyszłość tam radość jest Zamknij się  zamilcz kocham swój ból tysiące igieł szerszeni rój Autodestrukcja po co Ci to zerknij na ludzi  co widzą dno Otchłań jest piękna powtarzam Ci w nocy i w dzień wciąż mi się śni Ciemność chłód groza to nic dobrego odpuść już sobie dosyć już tego Kiedy nie mogę bo to część mnie ja muszę cierpieć ból kocha mnie I znowu bzdety cały ich stek  zamieniasz złoto w rynsztok i ściek Wiem  znów masz rację  gadam wciąż bzdury a moje żyły czarnej krwi rury Idę stąd wreszcie mam dosyć Cię wyjesz pomstujesz  w nocy i w dzień Proszę  nie odchodź  jest mi tak źle  chwycę się brzytwy Uratuj mnie Ten wenetrzny monolog popełiłem 3 września 2019 roku, siedząc w samochodzie i robiąc inwentaryzację umysłu. Grafomaństwo poziom: Ekspert :-p . Tego samego dnia 80 lat wcześniej zakończyła się bitwa pod Mławą, jeden z epizodów obronnych Kampanii Wrześniowej, w ktorej walczył w polskiej artylerii Ś.P. brat mojego Ś.P. dziadka. 75 lat temu, i była to niedziela, a nie wtorek jak dziś, uzupełnione oddziały mordercy i kata Dirlewangera uderzyły na Powiśle, dzień wcześniej rozstrzeliwując na Starym Mieście 1300 osób. Mój w/w dziadek od strony ojca, rusznikarz z zawodu, strzelec wyborowy i powstaniec warszawski , przebywał już wtedy w obozie śmierci Buchenwald, a moja Ś.P. babcia wraz z moim 2 letnim wtedy ojcem w obozie pracy w Diclaim kolo Hildenheim, gdzie trafili po rzezi i upadku warszawskiej Woli, ktory mial miejsce 8 sierpnia 1944 roku. Wszyscy przeżyli. Gdzie jesteś moja siło ??? Dlaczego mnie opuściłaś wtedy kiedy najbardziej Cię potrzebuję...