Przed snem

"Przed snem" Piórem ostrzejszym  niż miecz króla Sparty otwieram swe żyły lejąc czerń na karty Rozdziera mnie cisza swą symfonię gra długopis kartka  milczący pokój ja Z przestrzeni nade mną  patrzy milion gwiazd  widziały już wszystkich i każdy z nich zgasł Tylu było lepszych tylu próbowało  jestem tu dowodem że jednak za mało Wszechświat dał mi szansę masz człowieku łap skoro już ją dzierżysz pokaż mi coś wart Atrament cichutko wędruje po bieli litery szaleją już  w wersów kipieli A mi głowa dymi bo muszę dać coś szczerego nowego mojego na wskroś Zawieszony jestem w próżni poza czasem przedzieram się przez chmury moich sennych marzeń Świat obracam w rękach księżycem się bawię spoglądam na Olimp jak na mrówki w trawie Co boskie co ludzkie zawsze mnie trapiło szukam odpowiedzi pytam Wenus z Milo Uśmiecha się do mnie promienna wesoła lecz nie odpowiada w falach znika goła gonię nieuchwytną przysięgam złapię Cię miłości nie uciekniesz czy chcesz tego czy nie I tak dobiega końca krótka podróż ta znowu jestem tutaj kartka pokój ja