Gdy nawet okna płaczą

Ta sama, szara ulica, Kilkanaście pustych puszek w krzakach, Sterta wypalonych papierosów… I to echo łatwych krzyków. A w domach skrywają się ludzie, Skrywają się setki urwanych myśli I tysiące niewypowiedzianych słów. Latarnia na rogu miga jasnym światłem, zepsuta łatwością. W drzwiach do pokoju wybito szybę nadmierną trudnością. Przez okno spoglądasz na te resztki, z pogardą, złością, litością. Nie zdajesz sobie sprawy, jak wiele trudnej łatwości w tym jest. ale co najgorsze, nie masz pojęcia, że jest jej więcej niż w pokoju. Tam, gdzie skrywają się ludzie, Skrywają się setki urwanych myśli I tysiące niewypowiedzianych słów. Tam, gdzie szyba została wybita.