korale

to już się nie powtórzy ranek który przepadł za łąką zapach magnolii wpleciony w ciepło dotyku zbyt czerwone usta na gorycz rozczarowania spadający liść jak osobliwy motyl kołujący nad zamyśleniem rzeki spojrzenia znad książki wypisane na śniegu życzenia łzy rozmazane na szybie pewien chłodny wieczór gdy staliśmy tuż nad wodą a cisza była gęsta od marzeń