Przejdź do treści

starość

mieszka sama w kącie poza zasięgiem światła pomarszczona jak skorupka orzecha gdy zgubiony podmuch wiatru rozpuszcza jej siwe włosy otwiera szeroko oczy patrzy z uśmiechem na ocean czasu który z pokorą owija się wokół jej stóp długą niebieską falą
69 odsłon

Komentarze (5)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

karioka83 14 lat temu
Ładne...
C
cenica15 14 lat temu
Starość łączy się z samotnością, jaka ona będzie zależy od nas. Bardzo podoba mi się twój wiersz.
muszelka 14 lat temu
mkc napisałeś bardzo prawdziwy wiersz, bez wielkich słów i czego tam jeszcze i właśnie dlatego mi się on podoba.Cenica trafnie skomentowała, jaka będzie zależy od nas.Ona wie...
mkc47 14 lat temu
pewnie wie :) dziękuję Wam
artpla 14 lat temu
ująłeś to pięknie ...szkoda ,że mam tam coraz bliżej
3 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie