tato

za plecami nie trzymał piłki ani książek oprawionych w twardą skórę gubiłem się w pytaniach błędy przekuwając w odpowiedzi nauczył mnie jakim się nie stać pamiętam go pośród butelek wycelowanych we mnie jak lufy karabinów odszedł niezauważalnie obok mojego serca brakuje mi wyobrażeń o nim jakim mógłby być tylko być