tato

w gąsiorku dojrzała wiśniowa nalewka szczelny korek pora już wyjąć korkociągiem czasu przywołuję cię tato do żyjących jesteś ze mną ojcze przy płocie w ogrodzie sadzimy wiśnie ma się na burzę promienie słońca padają ukośnie między chmurami bursztynowe szlaki jantar wiozą tabory terkocą koła po kamiennych głowach grzmoty toczą się po niebie korzenie zanurzyłeś w pulchny czarnoziem już deszcz pada dobry znak drzewka się przyjmą soczyste owoce bukiet wspomnień na moim języku w klarownej czerwieni nuty zadumy serce na oścież gościom otwarte pijemy tato wszystkich zdrowie