gdy się spotkali
nie zamieniając słowa
przylgnęli do siebie
tworząc spójność
jak dwie rozdarte połówki kartki
odnalezione przez wiatr
nie mieli czasu płakać
89 odsłon
Komentarze (4)
Zaloguj się, aby dodać komentarz.
Ładnie:)
klasyczna poezja:)
To stary wiersz...coś tam się tli to fakt, ale tu trzeba ognia ;)
Hmm...A te nowsze wiersze, Piotrze? ;)