piotr1975

gdy się spotkali nie zamieniając słowa przylgnęli do siebie tworząc spójność jak dwie rozdarte połówki kartki odnalezione przez wiatr nie mieli czasu płakać

mówili że z żebra uszyta na miarę wzruszeń że jej dotyku pragnęły owoce zawieszone między wierszami pomiędzy nimi z szelestu ust pieśni nucono gdy z włosów wianki utkane spławiała w doliny oczu a głos jej słowa nie...

by spełnić marzenia nie wystarczy kukułka i jeden grosz w kieszeni czy kominiarz z kalendarzem za uchylonymi drzwiami gdy kolejny telefon rwie ciszę awizując bezsenność dokręcam butelkę i rzucam w kolejny świt...

jak zawsze zupa była zbyt słona i sos jakiś lichy a sztuka mięsa zostawiła nitki na zębach zakonserwuję uśmiech szukając w pamięci cholernego przepisu za szybą wystawy ujrzałem księgę zmęczoną i grubą jak ż...

utknęły w pół słowa na końcu języka skłócone ze sobą nie ze mną ostatnie krzesło przy rodzinnym stole i dwa samotne dni na prywatnym krzyżu bruderszaft za nasze wasze

znowu przyszła do mnie odziana w samotność mój chleb powszedni upycha tęsknoty pod paznokcie mamiąc obietnicami dnia drwi szczerą prawdą -mówiłam że wrócę

czytaj z ruchu warg niezamierzone zdania myśli nieudolne wstydem rozczesz uśmiechem bezładnie ułożone pukle słów rozrzucone pospiesznie nagłym zapatrzeniem dotknij głosem umierające zmysły tęsknoty zakrzepłe narusz...

ciepłym oddechem złożę usta gdzie wilgoć ciał dyktuje rozkosz miękkością warg uchwycę jak ty palcami włosy chwilę gdy zaciskając uda wydasz krzyk zwieńczenia nocy by świt nie nastał...

podejdź bezwstydnie zliż ze mnie ślady nieśmiałości wilgocią ust wykrzycz pragnienia usiądź by w nagości drżąc ogłosić nasycenie...

opadam w białym puchu niesiony z wolna grawitacją jestem po to by widzieć gdy mrużąc oczy pokonujesz życie chcę być wybrańcem któremu dane spłynąć kroplą z twojej twarzy poczuć dotyk ciepłej dłoni...

stanę w cieniu na statyw uczuć wzniosę kliszę gdzie kadry pożądania liczone są w oddechach zapiszę każdy uśmiech i chwilę gdy tańcząc walca zapominasz ukazując biel radości uniosę dłonie i złożę w cieple ramion a m...

nie zapytam postanowione łza nie rozpuści weneckiego szkła nie zobaczę jak odchodzisz wspomnień nie wymaże nawet śmierć