piotr1975

zostawiasz niemym myślom rzucone spojrzenie utkane w sylwetkę spoczęło u mych stóp źrenice przesłoniłaś oparem odrzucenia w bezsilność nie ujrzę jak odchodzisz stawić czoła w walce o życie

odchodzisz zasłoną milczenia zostawiasz oczom światłoczułe kształty w zachodzącym słońcu cienie chwil tętniących głosem dotykającym dna duszy pozwól naturze choć raz by biegiem czasu zakreśliła linię...

śnieżno białym puchem oddycha przestrzeń zerkając radośnie z dziecięcą śmiałością niewinne świeże spojrzenia dwojga par oczu których brązu głębię chłonę jak warkocze gęste pukle blond włosów cząstki mnie dwa uśmie...

leżę na dnie świadomości okryty płaszczem strachu w klaustrofobii marzeń schizofrenicznym transem profanuję kolejne minuty samotności brnąc ku samounicestwieniu wciąż czekam na wezwanie z dopiskiem- stawienni...

wiesz że na skrzydłach poezji można wzlecieć ponad granice własnej wyobraźni wspiąć się na wyżyny uniesień wiem jak słowem zajrzeć w głąb duszy zapisać w pamięci każdą najdrobniejszą nawet chwilę i gest zachow...

zastygło życie w zajezdni ludzkich twarzy przygasłej zamyśleniem mierzonej twym obrazem kalejdoskopem ludzkich spraw zajrzałem naszej chwili w oczy zrzuciłem ciężar nocy barw czas wstecznym biegiem kroczy zatrzymaj p...

odnajdę cię nim resztki cierpliwości zdmuchnie podmuch bólu uprzedzę tęsknotę zmęczoną brakiem pożywienia nakarmię głodne oczy zabiorę nie mówiąc nic twój niemy krzyk zostanie w mojej dłoni a na twarzy...

Zdławionym głosem proszę o śmierć o zakończenie walki, z samym sobą przegrany bierze wszystko. Zabieram w odchłań całe zło by świat pozostał takim jakim zastał Noe, stawiając pierwszy krok na suchej jak moja skóra ziem...

Swiadomość położenia rozgniata czaszkę kruszy jak dynamit gruby, betonowy mur wbija ciało w każdą bruzdę nagiej zoranej cierpieniem gleby. Ciężar bezwładnego wciąż jeszcze żywego organizmu wołającego niemym krzykiem...

stoję na skraju przepaści spoglądam z lękiem w głąb bezkresną czeluść chcę ja pokonać, zbuduję most przeprawę poezji myśli doskonałych pragnę by znaleźć zrozumienie uleczyć duszę słów chwili żałuję pr...

stało się okryci blaskiem jak dwa zależne od siebie księżyce zroszone uniesieniem zmęczeni do krzty zamknięci w uścisku na klucz jak dwoiste drzwi do chaty pokryte mchem i spękaną farbą para nag...

zwrócona w mrok siedząc na siennym posłaniu rysujesz w ciemności dłonią cichy bezszelestny znak symbol zaproszenia zgoda na więcej promień słońca wpadając uśmiechem oświetlił nagie ciało smukłą s...