Spacer

Pan jest moim pasterzem pozwala leżeć owcom na ciemnych pastwiskach na wody spokojne nie prowadzi po dantejskich ścieżkach Przypadek wiedzie Pan ze Śmiercią chodzi na smyczy prowadzi ją parkami wśród dusz tłumów nagle między dwoma zerwanymi liśćmi bez najmniejszej zapowiedzi spowiedzi decyzji pożegnań wybierając właśnie ten moment miejsce czas I to najukochańsze tchnienie spuszcza ją nie mam czasu paść na kolana krzyknąć-weź mnie gdy wyglądam za okno między dwoma zerwanymi liśćmi ciebie już nie ma leżysz rozszarpany zupełnie przez Przypadek Facebook: porzeczkowe słowa