miłość szmaragd i krokodyl

dla moich roślin kompot warzę kijem obijam przez dni cztery tuż po tym jak utopię Grażę w drewnianej beczce pełnej sherry tak między nami będę szczery sam ją uwielbiam posiekaną skropioną świeżo wytłoczonym olejem lnianym kiedy mnie najdzie spadek formy dwa pęczki czubków młodych zdolnych płukam lekuchno w zimnej wodzie i z nich wyciskam z wielkim piskiem barwy zieleni butelkowej dwie duże łyżki przed jedzeniem łykam ze wstrętem odruchowym kopie jak amfa w zojdach wynoszę raz w tygodniu zioła elitę superselekt na strych gdzie w mroku i spokoju schnie w letarg-szmaragd przebudzi się polana wrzątkiem kiedy coś złego las napadnie lub jej zapragną aż do ramion długich rozwianych włosów roje pachnące piżmem Anastazji albo gdy w jej odmętach zachce zanurzyć się seledynowych alabastrowe ciało Romy kiedy zakwitnie w końcu maja jak to kobieta przy nadziei poprosi swego kochanego ogórka daj mi kiszonego loda każ ssać śmietankowego ewentualnie śledzia z beczki weź wreszcie pozapalaj świeczki i zrób mi coś coś bolesnego